رابطه‌ی بين چاقی، اضافه‌وزن و عوامل دموگرافيک با سطح فعاليت بدنی در بزرگسالان 69-18 ساله‌

دکتر ارسلان دميرچی، دکتر جواد مهربانی ، خانم سيده فاطمه موسوی بقرآباد

مقدمه: مطالعه ­ی چاقی و رفتارهای سبک زندگی به­ويژه فعاليت بدنی، از اهميت بسياری برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه­ی بين چاقی و برخی عوامل آمارنگاری با سطح فعاليت بدنی در بزرگسالان شهر رشت بود. مواد و روش­ها: تعداد 200 مرد (سن: 6/13±27/40 سال)، و 200 زن (سن: 3/12±41/40 سال) در اين پژوهش شرکت کردند. معيارهای تن­سنجی (قد، وزن، دور کمر و دور لگن)، نسبت دور کمر به لگن (WHR) و نمايه­ی توده­ی بدن (BMI) با روش­های استاندارد و سطح فعاليت بدنی به­وسيله­ی پرسش‌نامه­ی بين­المللی فعاليت بدنی (IPAQ) اندازه­گيری شد. يافته­ها: به ترتيب 5/13، 43 و 5/43% افراد وضعيت اجتماعی/اقتصادی پايين، متوسط و بالا داشتند. کمترين درصد افراد (5/1%) کارگر و بيشترين تعداد (5/37%) شغل آزاد داشتند. به ترتيب 52، 5/23 و 75/40% (مردان 54، 5/14 و 5/25 و زنان 50، 5/32 و 56%) اضافه ­وزن، چاقی و چاقی ميان تنه داشتند (05/0>P). با افزايش سن، شيوع چاقی افزايش معني­داری نشان داد (05/0>P). طبقه­ی چاق کمترين ميزان فعاليت بدنی را داشتند. به­ترتيب 5/59، 5/22 و 5/11% مردان و 5/66، 14 و 7% زنان پياده­روی، فعاليت با شدت متوسط و بالا را انجام مي­دادند. ساير افراد هيچ­گونه فعاليت بدنی نداشتند. رابطه­ی معکوسی بين فعاليت بدنی با اضافه­ وزن، چاقی و چاقی شکمی در مردان و زنان مشاهده شد (05/0>P). نتيجه­گيری: از دلايل احتمالی بالا بودن شيوع چاقی و اضافه وزن مي­توان به پايين بودن فعاليت بدنی اشاره نمود. بنابراين پيشنهاد مي­شود سطح فعاليت بدنی مردان و زنان افزايش يابد.

واژه‌هاي كليدي: سبک زندگي، چاقي، سطح فعاليت بدني

رایگان – دانلود مقاله

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.