اثر تمرینات هوازی و مقاومتی بر سطح سرمی استئوکلسین، مقاومت انسولینی و عملکرد سلول‌های‌ بتای پانکراس در مردان دارای اضافه وزن: یک کارآزمایی بالینی

علیرضا علمیه ، مهدی رستمی زاده ، فرهاد رحمانی نیا
دانشگاه آزاد واحد رشت

مجله پزشکی رفسنجان

چکیده
زمینه و هدف: از آنجایی که استئوکلسین در تحریک ترشح انسولین از سلول‌های ­بتای پانکراس نقش اساسی دارد، بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر تمرین هوازی و­ مقاومتی بر سطوح استئوکلسین، مقاومت انسولینی و عملکرد ­سلول‌های­ بتای مردان دارای اضافه وزن انجام شد.
مواد و روش­ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که تابستان 1397 در شهرستان اهر اجرا گردید،40 مرد دارای اضافه وزن انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه کنترل (14نفر) تمرین هوازی (13نفر) و تمرین مقاومتی (13نفر) تقسیم شدند. تمرین هوازی 8 هفته (3جلسه در هفته) با شدت60 تا 85­ درصد حداکثر­ ضربان قلب و تمرین مقاومتی 8 هفته (3جلسه در­ هفته) با 55 تا 75 درصد یک تکرار بیشینه انجام شد. نمونه خونی آزمودنی­ها قبل و بعد از 8 هفته تمرین جهت ارزیابی استئوکلسین، انسولین و گلوکز­خون به صورت ناشتا اخذ­ گردید. داده‌ها به‌وسیله آزمون t زوجی و ANOVA یک­طرفه آنالیز شدند.
یافته­ها: نتایج نشان داد که سطح استئوکلسین پس از 8 هفته تمرین هوازی (001/0=P) و مقاومتی (001/0>P) افزایش معنی­داری دارد. مقاومت انسولینی درگروه تمرین هوازی (001/0>P) و مقاومتی (004/0=P)، انسولین در تمرین هوازی (001/0>P) و مقاومتی (001/0=P) نسبت به مقادیر پایه­کاهش معنی­داری داشت. در حالی‌که سطوح استئوکلسین، انسولین، مقاومت انسولینی درگروه هوازی نسبت به گروه­ مقاومتی تفاوت معنی­داری نداشت (05/0<P).
نتیجه­گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، به­نظر می­رسد که هر دو تمرین هوازی و مقاومتی روش مطلوبی برای کاهش وزن و مقاومت انسولینی می­باشند که می­توانند از بروز چاقی و عوارض آن پیش‌گیری ­نمایند.
واژه‌های کلیدی: استئوکلسین، مقاومت انسولینی، تمرین هوازی و مقاومتی، مردان جوان، اضافه وزن

متن کامل

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.