تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطوح سرمی آیرزین و هورمون رشد فیبروبلاستی 21 (FGF-21) و مقاومت به انسولین در رت‌های نر چاق

موسی خلفی ، دکتر حمید محبی ، دکتر پوران کریمی

مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران

چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی آثار تمرینات ورزشی تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تداومی با شدت متوسط (MICT) بر آیرزین، فاکتور رشد فیبروبلاستی-21 (FGF-21) و مقاومت به انسولین در رت‌های نر چاق بود. مواد و روش‌ها: 40 سر رت نر در دو گروه به مدت 10 هفته تحت رژیم غذایی پرچرب (32 سر) و رژیم غذایی استاندارد (8 سر) قرار گرفتند. پس از القاء چاقی، 8 سر رت از گروه رژیم غذایی پرچرب (O) و 8 سر رت گروه رژیم غذایی استاندارد (C) قربانی شده و سایر رت‌های چاق به‌ طور تصادفی به 3 گروه شاهد چاق (OC)، تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) تقسیم شدند. پروتکل HIIT شامل 10 مرحله فعالیت 4 دقیقه‌ای با شدت معادل 85 تا 90 درصد VO2max و با دوره‌های استراحتی فعال 2 دقیقه‌ای بود و پروتکل MICT با شدت معادل 65 تا 70 درصد  VO2maxبا مسافت طی شده همسان با پروتکل HIIT بود که هر دو پروتکل به مدت 12 هفته و 5 جلسه در هر هفته اجرا شدند. نمونه­های سرمی در دو مرحله (قبل و بعد از اعمال پروتکل­های تمرینی) برای اندازه‌گیری سطوح سرمی آیرزین، FGF-21، انسولین و گلوکز به روش الایزا جمع‌آوری شد. یافته‌ها: در گروه HIIT نسبت به گروه OC سطوح سرمی آیرزین (93/0±43/6 نانوگرم در میلی‌لیتر در مقابل 61/0±61/4 نانوگرم در میلی‌لیتر، 003/0P=) وFGF-21 (5/206±1658 نانوگرم در لیتر در برابر 97/125±1093 نانوگرم در لیتر، 007/0P=) به صورت معنی‌داری افزایش یافت. در حالی ‌که MICT اثرات معنی‌داری بر دو هورمون آیرزین و FGF-21 نداشت (به ترتیب 00/1P=، 29/0P=). هم‌چنین در هر دو گروه HIIT وMICT نسبت به گروه OC سطوح سرمی گلوکز (HIIT: 07/4±16/111 میلی‌گرم در دسی‌لیتر، MICT: 37/1±5/117 میلی‌گرم در دسی‌لیتر در برابر 21/13±66/154 میلی‌گرم در دسی‌لیتر، به ترتیب 001/0P=، 001/0P=) و شاخص مقاومت به انسولین (HIIT: 20/0±96/1، MICT: 46/0±53/2 در برابر 54/0±89/3، به ترتیب 001/0P=، 01/0P=) به صورت معنی‌داری کاهش یافتند؛ اما کاهش انسولین سرم (15/0±49/1 نانوگرم در میلی‌لیتر در برابر 43/0±14/2 نانوگرم در میلی‌لیتر، 018/0P=) تنها در گروه HIIT معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که هر دو پروتکل تمرینی HIIT و MICT منجر به بهبود مقاومت به انسولین در رت‌های چاق می‌شوند. با این‌ حال افزایش آیرزین و FGF-21 سرمی تنها در گروه HIIT قابل توجه بود که نشان می‌دهد شدت فعالیت ورزشی نقش مهمی در تنظیم ترشح این هورمون‌ها دارد.

واژه‌های کلیدی: تمرین تناوبی با شدت بالا، هورمون رشد فیبروبلاستی 21، آیرزین، مقاومت به انسولین

متن کامل رایگان

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.