آیا یک فعالیت پیش رونده هوازی، اشتهای زنان چاق و مبتلا به اضافه وزن را کاهش می‎دهد؟

وحید ساری صراف 1؛ اکرم آمقانی 2؛ ناصر آقا محمدزاده3؛ علیرضا استاد رحیمی4
1گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزش دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
4دانشکده تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

مجله پزشکی مشهد

چکیده
مقدمه
با توجه به افزایش بیماری‎های ناشی از چاقی، روش‎های درمانی کنترل یا پیشگیری از چاقی و اضافه وزن، مورد توجه محققین می‌باشد. در این میان دستکاری هورمون‎های اشتها به واسطه تمرینات ورزشی، به عنوان یک عامل کم مخاطره و نوپا در فرایند سلامتی مورد مطالعه قرار گرفته است.
روش کار
13 زن سالم و مبتلا به اضافه وزن یا چاقی درجه یک با میانگین سنی 25 سال و میانگین توده بدن 29/31 کیلوگرم بر مترمربع در مطالعه شرکت کردند. جلسه آزمون شامل اجرای تست وامانده ساز بالک با سه مرحله خونگیری (قبل از فعالیت، نیم ساعت و دو ساعت پس از فعالیت) جهت سنجش گرلین اسیل‌دار (AG) و پپتیدYY  (PYY 3-36)، همچنین هفت مرحله تکمیل پرسشنامه ارزیابی اشتها (VAS) بود. داده‎های حاصل، توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 و با استفاده از روش تحلیل واریانس مکرر و آزمون تعقیبی LSD بررسی شدند.
نتایج
مقادیر پس از فعالیت AG وPYY 3-36، نسبت به حالت پایه، تفاوت معناداری با هم نداشتند (05/0< p) ولی میزان احساس گرسنگی، احساس سیری و میل به خوردن غذا در هفت مرحله با هم تفاوت معناداری داشتند (05/0< p).
نتیجه ­گیری
به نظر می‎رسد تغییرات هورمون‎های اشتها همیشه با تغییرات حس اشتها همراه نمی‌باشد و عوامل متعدد دیگری در پاسخ این هورمون‎ها دخیل هستند.
کلیدواژه‌ها
اشتها؛ چاق؛ اضافه وزن؛ فعالیت پیش رونده؛ AG و PYY 3-36

متن کامل رایگان

 

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.