مقایسۀ QTc ورزشکاران مرد نخبه، باشگاهی و مبتدی در حالت استراحت و ورزش وامانده‌ساز

علیرضا کاشف 1؛ فرشاد غزالیان2؛ نادر شاکری2
1کارشناسی‌ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
2. استادیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

مجله علوم زیستی ورزشی
چکیده
از علل مرگ ناگهانی در ورزش طولانی بودن مرحلۀ استراحت قلبی است. هدف از این تحقیق مقایسۀ QTc از الکتروکاردیوگراف ورزشکاران مرد نخبه، باشگاهی و مبتدی است. نمونۀ آماری پژوهش 7 ورزشکار مرد قایقران تیم ملی کانو، 10 فوتبالیست مرد باشگاه نیروی زمینی و 10 دانشجوی غیر تربیت بدنی مرد بودند. میانگین و انحراف معیار 27 ورزشکار شامل گروه نخبه: سن 43/2 ± 42/22 سال، قد 29/4 ± 14/182سانتی‌متر، وزن 16/6 ± 28/81 کیلوگرم، شاخص تودۀ بدنی 13/2 ± 53/24؛ گروه باشگاهی: سن 48/0± 30/20 سال، قد 27/4 ± 5/177سانتی‌متر، وزن 44/6 ± 6/71 کیلوگرم، شاخص تودۀ بدنی 47/1 ± 69/22؛ و گروه مبتدی: سن 93/1 ± 20/20 سال، 71/4 ± 4/176 سانتی‌متر، وزن 5/7 ± 92/70 کیلوگرم، شاخص تودۀ بدنی 13/2 ± 77/22 بود. کلیۀ آزمودنی‌ها در آزمون بروس تا مرحلۀ واماندگی شرکت کردند. با استفاده از دستگاه الکتروکاردیوگرام ورزشی پیش و پس از آزمون بروس، الکتروکاردیوگراف آنها ثبت شد. پس از محاسبۀ فاصلۀ زمانی QTc، نتایج با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس چندعاملی و آزمون تعقیبی شفه استخراج شد. نتایج نشان داد که فاصلۀ زمانی QTc در هر دو مرحلۀ استراحت و واماندگی در سه گروه تفاوت معنا‌دار دارد (001/0> P). همچنین فاصلۀ زمانی QTc در دو مرحلۀ استراحت (001/0> P) و واماندگی (01/0> P) با افزایش سطح ورزشکاری از مبتدی به نخبه افزایش معنا‌داری را نشان داد. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که احتمالاً ورزش و سطح آمادگی جسمانی می‌تواند موجب افزایش دپولاریزاسیون و رپولاریزاسیون بطن و عملکرد قلب شود.
کلیدواژه‌ها
الکتروکاردیوگراف؛ فاصلۀ زمانی QT؛ ورزشکار نخبه؛ ورزشکار باشگاهی؛ ورزشکار مبتدی

متن کامل مقاله رایگان

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.