تاثیر تمرین شنا بر فعالیت متالوپروتئنیاز2 و سطوح فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا بافت کبد موش های صحرایی دیابتی شده با آلوکسان

معصومه حبیبیان ، انیسه امانیان
گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، قائم شهر، ایران

مجله دانشور پزشکی

مقدمه و هدف: بیماری کبدی در دیابت نوع 2 رواج دارد و فعالیت ورزشی در پیشگیری و درمان آسیب کبدی ناشی از دیابت مؤثر است. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرین شنا بر فعالیت ماتریکس متالوپروتئنیاز 2 (MMP-2) و سطوح فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا (TNF-α) در بافت کبد موش‌های صحرایی دیابتی شده با آلوکسان بود.

مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی، 28 سر موش صحرایی نر ویستار به صورت تصادفی به 4 گروه (7 تایی) کنترل، دیابت، تمرین، دیابت+ تمرین تقسیم شدند. دیابت با تزریق درون صفاقی آلوکسان (یک دوز،90 میلی‌گرم/کیلوگرم) القا شد. حیوانات با تمرین شنا به مدت 6 تا 30 دقیقه در روز به مدت 8 هفته ورزش داده شدند و 48 ساعت پس از آخرین مداخله‌ها کشته شدند و فعالیت کبدی MMP-2 و سطوح TNF-α به ترتیب به روش‌های زیموگرافی و الایزا تعیین شد. از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه برای تجزیه و تحلیل دادها استفاده شد (05/0>p).

نتایج: یافته‌ها نشان داد متعاقب القای دیابت، فعالیت MMP-2 و سطوح TNF-α کبدی در موش‌های صحرایی افزایش یافت (05/0>p) درحالی‌که 8 هفته تمرین شنا منجر به کاهش معنی‌دار سطوح TNF-α و فعالیت MMP-2 در بافت کبد موش‌های صحرایی دیابتی شد (05/0>p).

نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرین منظم شنا می‌تواند به واسطه کاستن از فعالیت MMP-2 و سطح بیان TNF-α در موش‌های صحرایی دیابتی تا حدودی از آسیب کبدی ناشی از دیابت جلوگیری کند.

واژه‌های کلیدی: دیابت ملیتوس، ماتریکس متالوپروتئنیاز 2، تمرین ورزشی، فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا

متن کامل مقاله رایگان

 

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.