تاثیر تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی با شدت متوسط بر بیان ژن VEFG در دو بافت چربی احشایی و زیر جلدی موش‌های نر ویستار

سارا غفاری حومدینی، دکتر محمدرضا اسد، دکتر بهزاد بازگیر، دکتر مصطفی رحیمی *

مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران

مقدمه: تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر دو شیوه­ی تمرینی تناوبی شدید (HIIT) و تداومی با شدت متوسط (MICT) بر بیان ژن عامل رشد مشتق از اندوتلیال (VEGF) در بافت چربی زیر پوستی و احشایی در رت‌های نر نژاد ویستار انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ی تجربی، نمونه‌ی آماری تعداد 24 سر رت ویستار (20±250 گرم) بودند که در چهار گروه شاهد پایه، شاهد 8 هفته، فعالیت تداومی با شدت متوسط (MICT) و فعالیت ورزشی تناوبی شدید (HIIT) تقسیم شدند. برنامه­های تمرینی به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هفته دویدن بر روی تردمیل انجام شد. تمرین MICT با شدت معادل 50 تا 75 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی و به مدت 15 تا 60 دقیقه دویدن به تدریج افزایش یافت. تمرین HIIT با شدت معادل 70 تا 100 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی و در 4 تا 8 تناوب یک دقیقه‌ای فعالیت شدید و 3 تا 7 تناوب یک دقیقه‌ای فعالیت آهسته با  شدت معادل 50 تا 70 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی اجرا شد. بافت برداری 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد و میزان بیان ژن به روش Real-time RT-PCR کمی اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق حاکی از افزایش معنی‌دار بیان ژن VEGF در بافت چربی زیر پوستی پس از تمرین تداومی با شدت متوسط و تناوبی شدید بود (05/0≥P)، در حالی که تفاوت معنی‌دار در بیان این ژن در بافت چربی احشایی پس از دو مداخله‌ی تمرینی دیده نشد (05/0≤P). نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش حاضر به نظر می­رسد میزان اثرگذاری فعالیت ورزشی تداومی با شدت متوسط و به ویژه تناوبی شدید بر آنژیوژنز بافت چربی زیر پوستی بیشتر از بافت چربی احشایی است.
واژه‌های کلیدی: تمرین تناوبی شدید، تمرین تداومی استقامتی، بافت چربی، آنژیوژنز، عامل رشد اندوتلیال عروقی

متن کامل مقاله رایگان

VN:F [1.9.22_1171]
امتیاز شما به این مقاله
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.